Systemy DVB-H
System DVB-H (Digital Video Broadcast Handheld) jest odmianą
systemu DVB-T, dostosowaną do małych urządzeń przenośnych np.
telefonów komórkowych. Specyfikacja systemu jest opisana normą
europejską EN 302 304.
Telewizja Cyfrowa w systemie DVB-H (Digital Video Broadcasting - Handheld) pozwala odbierać treści audio-wideo w urządzeniach mobilnych, takich jak telefony komórkowe, palmtopy i inne urządzenia multimedialne.
DVB-H formalniezostało przyjęte jako standard ETSI (European Telecommunications Standard Institute) w listopadzie 2004 roku i przystosowane do funkcjonującego już standardu naziemnej telewizji cyfrowej DVB-T. Technologię tę odpowiednio zmodyfikowano, by pokonać bariery techniczne związane z zasilaniem i maksymalnym wydłużeniem żywotności baterii urządzeń mobilnych. DVB-H pozwala na odbiór programów telewizyjnych oraz transmisję danych, wykorzystując jako kanał zwrotny sieć telefonii komórkowej, przez co staje się w pełni interaktywna. Użytkownicy mają możliwość oglądania telewizji na żywo w ruchu, podczas przemieszczania się, w miejscach gdzie do tej pory nie było to możliwe. Mobilna telewizja cyfrowa niesie za sobą także inne korzyści, takie jak interaktywność, przesył danych itp.
W zależności od konfiguracji oraz wymagań operatora system DVB-H może składać się z następujących elementów składowych:

Telewizja Cyfrowa w systemie DVB-H (Digital Video Broadcasting - Handheld) pozwala odbierać treści audio-wideo w urządzeniach mobilnych, takich jak telefony komórkowe, palmtopy i inne urządzenia multimedialne.
DVB-H formalniezostało przyjęte jako standard ETSI (European Telecommunications Standard Institute) w listopadzie 2004 roku i przystosowane do funkcjonującego już standardu naziemnej telewizji cyfrowej DVB-T. Technologię tę odpowiednio zmodyfikowano, by pokonać bariery techniczne związane z zasilaniem i maksymalnym wydłużeniem żywotności baterii urządzeń mobilnych. DVB-H pozwala na odbiór programów telewizyjnych oraz transmisję danych, wykorzystując jako kanał zwrotny sieć telefonii komórkowej, przez co staje się w pełni interaktywna. Użytkownicy mają możliwość oglądania telewizji na żywo w ruchu, podczas przemieszczania się, w miejscach gdzie do tej pory nie było to możliwe. Mobilna telewizja cyfrowa niesie za sobą także inne korzyści, takie jak interaktywność, przesył danych itp.
W zależności od konfiguracji oraz wymagań operatora system DVB-H może składać się z następujących elementów składowych:
- Cyfrowej stacji czołowej wykonanej w standardzie DVB-H
- Systemu nadajników radiowych standardu DVB-H
- Systemu ESG (Ellectronic Programm Guide)
- Systemu CAS (Customer Access System)
- Systemu zarządzania treścią
- Terminali przenośnych standardu DVB-H (telefonów komórkowych)
- VHF-III (170-230 MHz lub części tego pasma)
- UHF-IV/V (470-862 MHz lub części tego pasma
- L (1.452-1.492 GHz)
DVB-H może być obsługiwany poprzez tę samą platformę, która
obsługuje system DVB-T.
Komisja Europejska wezwała państwa członkowskie do udostępnienia
częstotliwości dla przekazu komórkowego, tak szybko jak to możliwe
(w zakresie UHF - 470 - 862 MHz). Ze względu na właściwości
techniczne, częstotliwości te uważa się za najbardziej odpowiednie
dla komórkowych usług multimedialnych. Ponadto Komisja rozpoczęła
także proces otwarcia innego zakresu częstotliwości dla usług
telewizji komórkowej, tzw. zakresu L (1452 - 1492 MHz), jako
rozwiązania awaryjnego.
Technologia DVB-H, dzięki poparciu Komisji Europejskiej, może się
stać cennym atutem w wyścigu o rynek cyfrowej telewizji
mobilnej.
Schemat systemu




